Dünsel ve Düşsel...

sanırım hayat bir rüya

kendi içinde uyuyan

başka rüyalar görüp yorumlamayan

kabusu hayra yoran

bir iyimser var içimde

bir de nokta nokta tükettiğim

yollar bir umut peşinde

çok özlemle istediğim

şimdi gerçek düşünde

bense O'na güneş olamayışımın

düşsel, derin derdinde

uyursam hayat bir boşluk

yarı uyanıkken pembe düş

uyanmışlığa pişman eden bir kabus kimi an

gerçekle hayal arasında gidip gelen

bir uyurgezer var içimde

bir de bir yudum su arayışım

kan ter içinde, gecenin üçünde

umuduyla uyandığım

şimdi çocukluğunun peşinde

ben ise oyununa ortak olamayışımın

dünsel, derin derdinde

25 Ocak'03

İlk Ağızdan Ayrılık Hikayesi

Adam olamadığım koca dünyayı da,

Sahip çıkamadığım kendi dünyamı da bıraktım

Terkedip anavatanımı, özümü

Senin yaşlanmak istediğim dünyana sığındım

Zordu başta bir mülteci olmak

Bir fazlalık gibi eğreti durmak

Kusurlarına da yumup gözümü

Çocukluk bahçelerinin keşfine soyundum

Öyle naif bir sıcaklık vardı ki ilkliminde,

Dünyadan bize döndü güneş yüzünü

Bronzlaştı olgunluğum kış mevsiminde

Yaktı içimdeki yazı sevmeyen hüzünü

Geç anladım oranın aslında senin olmadığını,

Olsan savaş açardın bahçemizi yıkanlara

Direnme gücün yokmuş Kasım’a, haksız yağmurlara

Hazanınla dönmeye yazdı  gerçekler yalanlara

Hep mi böyle kısa ömür verilir güzel zamanlara

Yorgana sarılıp tekrar dalamadığın gibi rüyalara

Sonra ne oldu, ne bitti diye hiç sorma

Al sana ilk ağızdan bir ayrılık hikayesi

Her duyan az çok bir şeyler katsa da

Sen oldun bu geminin korkak faresi

Gittiğin yer meçhul, döndüğüm yer limanım

Gemileri yakmak ezelden acı bir alışkanlığım

Kalbim aklıma efelenmeye kalksa da

Yolcudur, korkaklığı sevmez yalnızlığım

24 Haziran'11

Sağanak

demek öyle;

demek yine benim doğrularım

dünyaya yanlış geliyor

demek hala,

kalbim birşeyleri bilmiyor

ya da yerine koyamıyor

demek sende,

izinsiz aşık olunacaklardan değilsin

belki yarın,

hata sayılacaklardan da birisin

uçmak bana kolay

indirmese birileri yedi kat gökten

kanat senin

düş de desen sen bilirsin

ben yola çıkarken

ne kazak aldım üstüme

ne de herhangi bir savunak

tam resmini çizerken

bir  öykü düştü elime

adı soluk yanak

çığlığıma sarı derken

kırmızı bir yağmur gözümde

önce çise, sonra sağanak..

26 Ekim'01

Aşk Psikolojik Bir Savaştır

aşk psikolojik bir savaştır

zafersiz ve tek kaybedenli

savaşçı hücrelerinle

barış isteyen organların kavgasında

herşeyi bilmişlik sanrısıyla

işe yaramazlık olgusu arasında

gelip giderken gazi olur aklın

yanarsın yanar

donarsın donar

içinde bir gerçek

dönüp dönüp

aynı yalana kanar

aşk bunalımlı bir taarruzdur

içgüdüsel ve kontrol dışı

isyankar duygularınla

tahttan düşmüş aklın arasında

cehennemin soğuktan donmasıyla,

karların kırmızı yağması sırasında

şaşkın seyirirken durur aklın

dokunursun kanar

uçurursun konar

içinde bir canavar

bedenine hapis

kalbini yağmalar

ifadesi çok yetersiz 

ölümü orta karar..

25 Kasım'02

Kuru Kalabalıkta...

yetmiyor gördüklerim

ömür kağıt, zaman kalem

istediklerimi resmetmiyor

yetmiyor duyduklarım

ses yalan, soluk verem

sûkûneti lûtfetmiyor

çok vakitlerden sonra

aynı muhabbeti açma

değil erdem, sanat olsa da

sabır bahşetmiyor

şiir kelimeye boğulsa,

şair de ezgiye doysa,

cinasla beslense ruhum,

olgunluk vaadetmiyor

aza, öze kanaat

saza, söze zanaat

cehalete itaat

artık bana gitmiyor

30 Ekim'02

1 Geçe, 59 Kala...

 

 

atmam aşkı gönlümden

ne diye atayım?

iyiyken iyiydi de

kötü olunca mı satayım?

borcum var gecelere,

yazmadığım hecelere,

acının öğreteceği yeni şeylere...

kadere borcum yaşamak

aşkı vefa edip taşımak

mutluyken imzaladım senedini

çekmeli keza şimdi derdini

istasyonu olmayan bir yerde,

bir tren bekler gibiyim

benzeri çok var filmlerde,

işte onların gerçek haliyim

yolcumun yolu uzun,

beklediğim mekan hüzün

yelkovan, akrebi yakala

saat aylardır aynı hala;

hasreti bir geçe

vuslata ellidokuz kala...

07 Mayıs'01

Hedef

korkacağına savaş

nasılsa öleceksin

kahramanlık için değil

hesap vereceksin

kendinden başla

önce som aşkla

tek gözün gösterdiğini

aklından dışla

kaldır gözünün önünden o kutuyu

antika aynan yetmez mi sana?

soy üstüne sıvanan parlak çamuru

özünün elbisesi gitmez mi sana?

bir yalan gözlüğü tak

bırak atınki artık ata kalsın

yılanı yaşatmayı bırak

artık hedefte sen de varsın

19 Haziran'12

Son Sefer

şimdi geldin ya;

bir daha gitme!

insanlar yolcudur,

bari sen etme...

daha sana yazılacak

senle fikrime kazınacak

çok şey var içimde

kalbimi heba etme

söylemedim belki,

söylemezdim de gerekmese

son seferimsin sen,

beni bana mağlup etme

şimdi geldin ya;

anlam geldi yine

insanlar gider,

sen kalmayı dene

16 Ağustos'11

Haset

Acının en saf haline ulaştım

Tarihimi aldım 

Hikayemin kötü karakteriyle savaştım 

Mutlu bir son yazdım 

Hepsi bir hikaye sonuçta 

Ask da, hayat da

Aska inancım ölmüş olabilir

Ama umudum hayatta

Bu haset daha çok öldürür beni 

Dibe bile vurdurur hatta

Devrildi gözümün önünde hayaller

Ama gercek ayakta

Ara ara aklımın derisini yüzecek 

Bitmeye yakın daha cok üzecek 

Sana da cok sonra anlamak düşecek 

Belki devrilirken atın sıratta

28 Ekim’13

Yaz ve Yalnız Kal

Yaz ve Yalnız Kal

bak etrafına

envayi çeşit gürültü var

burası şehir merkezi

bir hortum yutuyor herkesi

bastırılırken içinin sesi

kimim ben

kimsin sen

bunlar kim, kimin nesi?

kafiye tutturman gerekmez

şair doğmasan da farketmez

yazarken düşünmek zorundasın

düşünürken kendi yanındasın

kal,

yaz ve yalnız kal

al,

dünyayı içine al

çiğne ve tükür

hazmet ya da çıkar

kendini resmet

kalp tuâle akar

bu senin taslağın,

düşsel miden, düşünsel bağırsağın

hazmedersen hayatı daha iyi algılarsın

çıkartırsan bile birazcık rahatlarsın

yazarsan, dünyayı doğru yargılarsın

kal, yalnız kal

yaz ve yalnız kal;

yalnız kalmadan yazamazsın...

25 Kasım'13