Yaz ve Yalnız Kal

Yaz ve Yalnız Kal

bak etrafına

envayi çeşit gürültü var

burası şehir merkezi

bir hortum yutuyor herkesi

bastırılırken içinin sesi

kimim ben

kimsin sen

bunlar kim, kimin nesi?

kafiye tutturman gerekmez

şair doğmasan da farketmez

yazarken düşünmek zorundasın

düşünürken kendi yanındasın

kal,

yaz ve yalnız kal

al,

dünyayı içine al

çiğne ve tükür

hazmet ya da çıkar

kendini resmet

kalp tuâle akar

bu senin taslağın,

düşsel miden, düşünsel bağırsağın

hazmedersen hayatı daha iyi algılarsın

çıkartırsan bile birazcık rahatlarsın

yazarsan, dünyayı doğru yargılarsın

kal, yalnız kal

yaz ve yalnız kal;

yalnız kalmadan yazamazsın...

25 Kasım'13