Kalbin Magma Tabakası

durdu;

karşıma geçip öylece durdu...

bakışıyla erirken ben durdu,

sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi

sordu;

alaycı bir tavırla sordu,

kim bu kadar sevdiğin diye sordu,

bildiğini duymak istermiş gibi

tanımazsın dedim

bir kaş çatışıyla vurdu;

kendimi mi tanımam dedi,

gözleri şaşkınlığa vurdu

bir penceresi olsa kalbimin,

aralasan ardını ateşinin,

kendi güzelliğine şaşırıp;

dalsan seyrine aşk halinin

tanımaz, dersin bu ben miyim

magması gibiyim bu faninin

sönmek yerine bu koca zamanda

daha da körüklediği kaderinin

aşkın doksan dokuzda biri

cehennemin esfele safili

cennete akan alın teri

durmaz yürek yanmaktan geri

tahtında donarken akıl gafili;

ruhun bedene isyani afili!

yarım bir kucak açınca sevgili;

dünya artık bayram yeri...

02:10

18 Şubat 2012